
<div class="panel panel-success">
	<div class="panel-heading" style="background: #33CCCC;">{{title}}</div>
	<div class="panel-body">
		<div class="col-sm-12">
			<b>Microsoft Windows</b> – rodzina systemów operacyjnych
			wyprodukowanych przez firmę Microsoft. Systemy rodziny Windows
			działają na serwerach, systemach wbudowanych oraz na komputerach
			osobistych, z którymi są najczęściej kojarzone. Prezentację
			pierwszego graficznego środowiska pracy z rodziny Windows firmy
			Microsoft przeprowadzono w listopadzie 1984. Wówczas była to
			graficzna nakładka na system operacyjny MS-DOS, powstała w odpowiedzi
			na rosnącą popularność graficznych interfejsów użytkownika, takich
			jakie prezentowały na przykład komputery Macintosh. Nakładka, a
			później system operacyjny Windows po pewnym czasie zdominowała
			światowy rynek komputerów osobistych. We wrześniu 2012 systemy z
			rodziny Microsoft Windows były zainstalowane na 83,37% komputerów na
			świecie. Natomiast dane dla Polski wskazują poziom 95,34%[3] na okres
			15-21 października 2012.
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<img class="images" src="resources/img/windows/windows1.gif">
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>Historia</b><br>Microsoft podążył w rozwoju swoich systemów
			operacyjnych dwiema równoległymi ścieżkami. Jedna z nich
			koncentrowała się na dostarczaniu systemów operacyjnych dla
			użytkowników domowych, druga zaś oferowała rozwiązania dla
			profesjonalistów w dziedzinie informatyki. Ten swoisty dualizm
			skutkował pojawianiem się na rynku systemów domowych o znacznie
			bardziej chwytliwej dla oka stylistyce, lecz ograniczonymi w
			kwestiach pracy w sieci i bezpieczeństwa oraz wersji profesjonalnych
			– uboższych graficznie, lecz stabilniejszych podczas pracy w sieci i
			wyposażonych w lepsze zabezpieczenia. Pierwsza niezależna wersja
			Microsoft Windows, opatrzona numerem 1.0, obecna na rynku od
			listopada 1985, nie oferowała dużego zakresu funkcjonalności i nie
			zyskała szerszego uznania. Windows 1.0 nie był systemem operacyjnym,
			lecz przedłużeniem – nakładką na system MS-DOS. Microsoft Windows w
			wersji 2.0, sprzedawany od listopada 1987, nieco lepiej przyjął się
			wśród użytkowników. Wersja 2.03, datowana na styczeń 1988,
			wprowadziła zmiany w wyglądzie – zamiast okien ułożonych sąsiadująco
			możliwe było nachodzenie poszczególnych aplikacji na siebie. Skutkiem
			wprowadzenia tej zmiany był pozew wytoczony Microsoftowi przez firmę
			Apple Computer, który zarzucał firmie Billa Gatesa naruszenie praw
			autorskich należących do Apple. Wersja 3.0 nakładki Windows,
			sprzedawana od roku 1990, była pierwszym produktem rodziny, który
			osiągnął szerszy sukces. Wyznacznikiem popularności było sprzedanie 2
			milionów kopii nakładki w trakcie pierwszych sześciu miesięcy
			obecności rynkowej. Wprowadzone ulepszenia dotyczyły przede wszystkim
			interfejsu użytkownika i możliwości pracy wielozadaniowej. W sierpniu
			1995 Microsoft rozpoczął sprzedaż systemu operacyjnego Windows 95,
			który kontynuował zmiany w interfejsie użytkownika i pozwalał na
			rzeczywistą prace wielozadaniową. Wsparcie techniczne dla systemu
			Windows 95 zakończyło się 31 grudnia 2001[7]. W lipcu 1993 pojawił
			się Windows NT, oparty na nowym jądrze. Seria NT była postrzegana
			jako system dla profesjonalistów. Połączenie linii systemów
			operacyjnych dla użytkowników domowych i profesjonalistów dokonało
			się dopiero przy okazji wprowadzenia systemu Windows XP. Kolejnym
			systemem rodziny była wersja Windows 98, który na rynku pojawił się w
			czerwcu 1998. Dość ostrej krytyce poddana została jego powolność w
			porównaniu z Windows 95, lecz większość niedogodności została
			wyeliminowana w wydanej w roku 1999 wersji Windows 98 Second Edition.
			Wsparcie techniczne dla systemów Windows 98 i Windows 98 SE zostało
			zakończone 11 lipca 2006[8]. W dziedzinie systemów operacyjnych do
			zastosowań profesjonalnych, Microsoft zaoferował w lutym 2000 system
			operacyjny Windows 2000. Następcą Windows 98 w kategorii rozwiązań
			dla użytkowników domowych był produkt Windows Me (Windows Millenium
			Edition). Wraz z systemem Windows Me który debiutował we wrześniu
			2000, Microsoft starał się wprowadzić szereg własnych rozwiązań
			technologicznych, takich jak "Universal Plug and Play". Produkt
			jednak otrzymał od rynku słowa krytyki pod adresem kompatybilności
			zastosowanych rozwiązań i stabilności działania. W październiku 2001
			Microsoft przedstawił system operacyjny Windows XP. Produkt ten
			łączył w sobie jądro przejęte z linii Windows NT oraz funkcjonalność
			systemu Windows 95 i jego następców. W prasie komputerowej pojawiło
			się sporo pochwał skierowanych pod adresem nowego systemu[9].
			Oferowane były dwie wersje Windows XP, ochrzczone mianami "Home" i
			"Professional", przy czym pierwsza – skierowana do użytkowników
			domowych – nie była wyposażona w szereg mechanizmów sieciowych i
			zabezpieczających, które zostały wprowadzone w wersji Professional.
			Była więc upodobniona do systemów z linii 9x, natomiast wersja
			Professional kontynuowała założenia systemów z linii NT. Dodatkowym
			produktem linii XP była wersja "Windows XP Media Center Edition",
			która pojawiła się w roku 2003 i skierowana była głównie do
			entuzjastów filmów telewizyjnych i DVD, pozwalając na przykład na
			nagrywanie sygnału telewizyjnego i obsługę za pomocą pilota. Wersja
			XP MCE była więc połączeniem wersji Home systemu XP i specjalnej
			nakładki systemowej dla obsługi multimediów. Wsparcie techniczne dla
			systemu Windows XP zakończyło się 8 kwietnia 2014[10]. W kwietniu
			2003 na rynku pojawił się system operacyjny Windows Server 2003,
			który zastąpił Windows 2000 w dziedzinie systemów operacyjnych dla
			serwerów. Pojawiło się w nim szereg nowych funkcji, zaś szczególnie
			silny nacisk położono na bezpieczeństwo. Ulepszona wersja Windows
			Server 2003 o nazwie Windows Server 2003 R2 pojawiła się w grudniu
			2005. Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews pt. wydania Windows Vista
			Release Candidate 1 Windows Vista, następca systemu Windows XP, na
			rynku pojawił się 30 stycznia 2007. Zostały dodane do niej nowe
			efekty graficzne, serwer IIS 7. W Windows Update jest dostępnych
			wiele więcej sterowników niż w Windows XP. Klienci korporacyjni mogli
			nabywać go już od 30 listopada 2006. Następcą Windows Server 2003
			jest Windows Server 2008 (kodowa nazwa Longhorn), który został wydany
			27 lutego 2008 roku.
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br> <img class="images"
				src="resources/img/windows/windows3.gif">
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>Wersje:</b> <br>
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b> 16-bitowe środowiska operacyjne</b> <br> Wczesne wersje
			Windows były raczej graficznymi interfejsami użytkownika – pulpitami.
			Wynikało to z faktu, że były one uruchamiane z poziomu systemu
			operacyjnego MS-DOS i wykorzystywały jego mechanizmy w dziedzinach
			chociażby obsługi plików. Z drugiej jednak strony nawet owe wczesne
			16-bitowe środowiska pracy posiadały pewne cechy pełnoprawnego
			systemu operacyjnego, posiadając na przykład własny format plików
			wykonywalnych i własne sterowniki urządzeń (zegara, urządzeń
			graficznych, drukarek, myszy, klawiatur, czy urządzeń do generowania
			dźwięku) wykorzystywane przez aplikacje. Inaczej niż możliwe to było
			w MS-DOS, nakładki Windows umożliwiały jednoczesne uruchomienie wielu
			aplikacji, działających w trybie wielozadaniowości kooperatywnej.
			Kolejną cechą 16-bitowych implementacji Windows było korzystanie ze
			skomplikowanego systemu segmentowanej pamięci wirtualnej obsługiwanej
			programowo; system ten umożliwiał uruchamianie aplikacji o rozmiarach
			przekraczających wielkość dostępnej pamięci operacyjnej komputera.
			Segmenty danych były przywoływane do pamięci i usuwane z niej, jeśli
			tylko ilość wolnego miejsca niebezpiecznie spadała. Dane ulegały
			również przemieszczaniu, jeśli aplikacja nie wymagała stałej kontroli
			ze strony procesora, na przykład czekając na wprowadzenie przez
			użytkownika danych. Środowiska wykorzystujące tę technologię to
			Windows 1.0, wydany w roku 1985 i Windows 2.0 (rok 1987) wraz z
			powiązanym środowiskiem Windows/286.
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>Hybrydy, 16/32-bitowe środowiska operacyjne</b><br>
			Windows/386 wprowadził do środowiska jądro działające w 32-bitowym
			trybie chronionym procesora i monitor urządzeń wirtualnych. Na okres
			całej sesji nakładka tworzyła jedno lub więcej środowisk wirtualnych
			typu 8086, umożliwiając wirtualizację urządzeń (karty graficznej,
			klawiatury, myszy, zegara i kontrolera przerwań) dla każdego z nich.
			Widocznym dla użytkownika skutkiem działania tej technologii była
			możliwość uruchamiania wielu środowisk MS-DOS w trybie
			wielozadaniowości z wywłaszczeniem, z których każde uruchomione było
			w oddzielnym oknie (aplikacje graficzne MS-DOS-a wymagały przejścia w
			tryb pełnoekranowy). Aplikacje przeznaczone dla środowiska Windows
			były nadal uruchamiane w trybie wielozadaniowości kooperatywnej, a
			każda była umieszczona w odrębnym środowisku. Środowiska Windows 3.0
			(rok wydania 1990) i Windows 3.1 (rok 1992) znacznie usprawniły wyżej
			opisane mechanizmy, głównie dzięki wykorzystywaniu pamięci wirtualnej
			i ładowanych do pamięci sterowników urządzeń wirtualnych (VxD). które
			zezwalały poszczególnym oknom DOS uruchomionym w wielozadaniowości
			wspólne korzystanie z umownych urządzeń. Dzięki tym rozwiązaniom
			aplikacje Windows mogły być uruchamiane w 16-bitowym trybie
			chronionym (zarówno gdy środowisko Windows działało w trybie
			standardowym, jak i rozszerzonym trybie procesorów 386), otrzymując
			dostęp do kilkunastu megabajtów pamięci operacyjnej, były też
			zwolnione z konieczności korzystania z systemu pamięci wirtualnej
			obsługiwanego programowo. Nadal działały we wspólnej przestrzeni
			adresowej, gdzie były częściowo chronione przez funkcję segmentacji
			pamięci, a ich wykonywanie odbywało się w trybie wielozadaniowości
			kooperacyjnej. W przypadku Windows 3.0 Microsoft dodatkowo napisał w
			asemblerze część kluczowych funkcji środowiska, co obniżyło wymagania
			pamięciowe platformy i przyspieszyło jej działanie.
		</div>

		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>Hybrydowe, 16/32-bitowe systemy operacyjne</b> <br>Po
			wprowadzeniu do środowiska Windows for Workgroups 3.11 32-bitowego
			dostępu do plików, platforma Windows mogła w końcu zrezygnować z
			zarządzania plikami przez system operacyjny DOS. Wykorzystując cechy
			nowego mechanizmu, system operacyjny Windows 95 wprowadził możliwość
			stosowania długich nazw plików, zaś DOS ze swoimi ograniczeniami nazw
			plików (8 liter nazwy plus 3 rozszerzenia) został sprowadzony do roli
			programu ładującego system przy starcie komputera. Windows 95 i jego
			następcy do wersji ME miały więc dwa jądra, środowiska: uruchamiany
			zaraz po starcie DOS, a chwilę później środowisko wielozadaniowe
			(pulpit). Sam DOS był dostarczany wraz z Windows, co sprawiło, że
			(częściowo) obsługiwał długie nazwy plików, jeśli jego aplikacje były
			wywoływane spod Windows. Najważniejszą cechą nowego systemu była
			możliwość uruchamiania 32-bitowych programów graficznych działających
			wielowątkowo w trybie wielozadaniowości z wywłaszczeniem. Niestety
			konieczność utrzymania zgodności wstecznej z programami 16-bitowymi
			oznaczała, że komponenty graficznego interfejsu użytkownika nadal
			były 16-bitowe, do tego nie w pełni wielobieżne, co skutkowało
			obniżonymi osiągami systemu i kłopotami z jego stabilnością. System
			operacyjny Windows 95 ukazał się w trzech wersjach: pierwsza
			zadebiutowała w roku 1995, zaś kolejne w latach 1996 i 1997. Dwie
			późniejsze wersje dostępne były tylko w edycjach OEM, a jedną z
			ważniejszych zaimplementowanych w nich cech był system plików FAT32
			oraz poprawna obsługa urządzeń USB (wersja OSR2.1). Następnym
			produktem serii był Windows 98, który na rynku pojawiał się
			dwukrotnie – w roku 1998 oraz pod nazwą Windows 98 Second Edition w
			rok później. W roku 2000 Microsoft wydał system operacyjny Windows Me
			(skrót Me oznacza Millennium Edition), bazujący na kodzie systemu
			Windows 98, lecz w kwestiach wyglądu zaprojektowany jak Windows 2000.
			Kolejnym wprowadzonym do Windows Me rozwiązaniem było przywracanie
			systemu, które umożliwiało użytkownikowi przywrócenie ustawień
			systemu z danego dnia. Nie było to ciepło przyjęte rozwiązanie, gdyż
			w wielu przypadkach powodowało konflikty. Windows Me przyjęto na
			rynku jako "wypełniacz" na drodze do pełnego połączenia obydwu gałęzi
			opracowywanych przez Microsoft systemów operacyjnych. Microsoft
			natomiast nie dał produktowi wystarczającego czasu na "zadomowienie
			się" na rynku, zanim wprowadził Windows XP.
		</div>

		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<img class="images" src="resources/img/windows/windows2.gif">
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>32-bitowe systemy operacyjne</b><br>Ta linia systemów
			operacyjnych z rodziny Windows była opracowywana i sprzedawana pod
			kątem klientów korporacyjnych, żądających zwiększonej stabilności
			systemu i dzięki swemu pochodzeniu (odseparowaniu od linii MS-DOS)
			nie była obarczona ograniczeniami tekstowego systemu operacyjnego.
			Pierwszym systemem tej linii był Windows NT 3.1, który zadebiutował w
			roku 1993 – numer wersji 3.1 pozostawiono, by zrównać numerację z
			wcześniej oferowanymi środowiskami operacyjnymi i by "przebić"
			numerację systemu OS/2 – głównego konkurenta systemu Windows NT
			(wówczas istniejącego w wersji 2.1), flagowego produktu firmy IBM, w
			którego powstaniu uczestniczył również Microsoft. Kolejne wersje
			systemu NT to 3.5 (rok 1994), 3.51 (1995) i 4.0 (1996). Ostatnia z
			wymienionych wersji wyglądem przypominała Windows 95, przejmując jego
			interfejs użytkownika. Późniejsze działanie Microsoftu podążały w
			kierunku połączenia linii systemów operacyjnych dla klientów
			indywidualnych i korporacyjnych. Pierwsza próba, którą był Windows
			2000, nie spełniła oczekiwań obydwu grup, została więc przeznaczona
			dla zastosowań firmowych. Prace nad domowym odpowiednikiem Windows
			2000, roboczo ochrzczonym "Neptune" zostały wstrzymane, a w jego
			miejscu pojawił się Windows Me. Osiągnięcia "Neptune" zostały
			włączone do nowego projektu o nazwie "Whistler", który po zakończeniu
			stał się systemem operacyjnym Windows XP. Rozszerzeniem linii
			wysokiej klasy 32-bitowych systemów operacyjnych dla biznesu był
			Windows Server 2003. Windows Vista jest w wersji 32-bitowej i
			64-bitowej. Ostatnim na liście systemem 32-bitowym jest Windows CE,
			zaprojektowany dla rozwiązań przenośnych i aplikacji zagnieżdżonych i
			oferujący szereg usług dla działających w jego środowisku stanowisk
			roboczych. Windows 7 oraz Windows 8 jest dostępny w wersji 32-bitowej
			jak i 64-bitowej. Aktualny Windows 8 jest dostępny także w wersji
			Windows RT przeznaczonej dla urządzeń przenośnych (głównie tabletów)
			opartych na platformie ARM oraz Windows Phone 8 (nazwa kodowa
			Apollo).
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>64-bitowe systemy operacyjne</b><br> System Windows NT
			działał na kilku różnych platformach sprzętowych zanim dominującą
			pozycję na rynku komputerowym (również w dziedzinie zastosowań
			profesjonalnych) uzyskały komputery osobiste oparte na procesorach
			rodziny x86. Windows NT w wersjach od 3.1 do 4.0 dostępny był dla
			komputerów opartych na architekturze DEC Alpha i MIPS R4000, które
			były maszynami 64-bitowymi. System operacyjny traktował procesory
			tych komputerów jednak jak 32-bitowe. Po pojawieniu się architektur
			sprzętowych IA-64 (procesory Itanium), zaś później AMD64/EMT64 (która
			w terminologii Microsoftu była oznaczana jako x64), Microsoft
			udostępnił nowe wersje swoich aktualnie wydawanych systemów
			operacyjnych. Nowoczesna linia 64-bitowych systemów Windows składała
			się z Windows XP 64-bit Edition dla systemów IA-64, Windows XP
			Professional x64 Edition dla komputerów wyposażonych w procesory
			obsługujące rozszerzone instrukcje AMD64/EMT64 oraz Windows Server
			2003 w wydaniach dla architektur IA-64 i x64. Wersje x64 systemów
			Windows XP Professional i Windows Server 2003 zadebiutowały 25
			kwietnia 2005, wersje dla procesorów Intel Itanium były natomiast
			udostępniane w tym samym czasie, co ich 32-bitowe odpowiedniki.
			System Windows Vista jest pierwszym produktem firmy, który dla
			użytkowników końcowych został wydany jednocześnie w wersji 32-bitowej
			jak i x64, jego następca Windows 7 oraz Windows 8 będący następcą
			Windows 7 również jest dostępny w obu wersjach.
		</div>
		<div class="col-sm-12">
			<br>
			<b>Bezpieczeństwo</b><br> Bezpieczeństwo było od wielu lat tą
			cechą systemów Windows, która powodowała pojawienie się ożywionych
			debat. Zdarzało się nawet, że sam producent systemów Windows padał
			ofiarą ataków (ostatni raz w roku 2000). Po części z uwagi na
			rozpowszechnienie systemów Windows, po części zaś z uwagi na kwestie
			techniczne dla systemów tej rodziny istnieje około 2 000 000 razy
			więcej szkodliwego oprogramowania niż dla innych systemów, takich jak
			GNU/Linux, Unix, Mac OS X, czy FreeBSD. Początkowo systemy Windows
			projektowane były tak, by umożliwiać użytkownikom łatwe korzystanie z
			komputera bez połączeń sieciowych, nie stosowano więc w nich systemów
			zabezpieczeń. System operacyjny Windows NT i jego następcy posiadał
			już implementację zasad bezpieczeństwa pracy (w tym bezpieczeństwa
			sieciowego) oraz mechanizmy pozwalające na pracę systemu z wieloma
			użytkownikami, lecz pierwsza jego wersja nie zakładała stosowania
			zabezpieczeń podczas pracy w Internecie – rozwiązanie to nie było
			jeszcze tak szeroko rozpowszechnione w czasach prac nad systemem
			Windows NT. Te właśnie cechy w połączeniu z kodem, który w pewnych
			miejscach obarczony był pewnymi niedoskonałościami (zezwalając na
			przykład na przepełnienie bufora) sprawiają, że systemy z rodziny
			Windows są częstym celem ataków twórców wirusów i robaków
			komputerowych. Dodatkowo, do czasu pojawienia się w sprzedaży Windows
			Server 2003, większość wersji (nawet w przypadku Windows NT)
			sprzedawano w konfiguracji z wyłączonymi ważnymi mechanizmami
			zabezpieczeń, za to z włączonymi podatnymi na ataki (lecz
			jednocześnie użytecznymi) usługami systemowymi. W czerwcu 2005
			zarządzana przez Bruce'a Schneiera firma Counterpane Internet
			Security podała, że zarejestrowała w przeciągu poprzedzających tę
			datę sześciu miesięcy ponad tysiąc nowych wirusów i robaków
			atakujących systemy operacyjne Windows. Narzędzie automatycznych
			aktualizacji systemu pojawiło się po raz pierwszy w systemie Windows
			Me. Dzięki tej funkcji dodatki Service Pack dla systemów Windows XP i
			Windows Server 2003 zostały przez większość użytkowników
			zainstalowane o wiele szybciej niż byłoby to możliwe przy dystrybucji
			uaktualnień bardziej konwencjonalnymi metodami. Microsoft dostarcza
			uaktualnienia swoich produktów poprzez usługę Windows Update średnio
			raz na miesiąc (zwykle w drugi wtorek każdego miesiąca), choć
			aktualizacje krytyczne mogą się w miarę potrzeby pojawiać w dowolnym
			momencie. W systemach Windows 2000 z dodatkiem Service Pack 3 i
			nowszym, Windows XP i Windows Server 2003 i nowszych, możliwe jest
			automatyczne pobranie i instalacja aktualizacji. W systemie Windows
			Vista Microsoft wprowadził mechanizm kontrola konta użytkownika (User
			Account Control). W systemie Windows każdy program ma takie same
			prawa, jak użytkownik. Jeżeli użytkownik chce wykonać działanie
			wykraczające poza jego uprawnienia (np. zmienić ustawienia systemowe,
			uruchomić program wymagający uprawnień administratora), konieczne
			jest potwierdzenie tej akcji na specjalnym ekranie, wpisując hasło
			konta z uprawnieniami administratora, jeżeli hasło to zostało
			ustawione. Funkcja ta jest jednak przez wiele osób uważana za
			uciążliwą i wyłączana.
		</div>
		<div class="col-sm-12"
			style="margin-top: 20px; border-top: 2px; border-color: black; border-top-style: solid;">
			Data dodania: {{date}} <br> Autor: {{users.usName}} {{author}}
		</div>
		<div class="col-sm-12" style="margin-top: 20px;">
			<h2>Komentarze</h2>
			<div class="col-sm-12" style="margin-top: 10px">
				<div class="col-sm-12">
					<b>dodaj komentarz</b>
					<form name="loginForm" class="form-horizontal">
						<div class="form-group">
							<label for="login" class="col-sm-4 control-label">Podaj
								swoją nazwę: </label>
							<div class="col-sm-6">
								<input type="text" class="form-control" id="login"
									ng-model="user.login" placeholder="Tutaj wpisz nazwę"
									name="login" />
							</div>
							<label for="comment" class="col-sm-4 control-label">Wstaw
								komentarz</label>
							<div class="col-sm-6">
								<textarea rows="4" cols="50" class="form-control" id="comment"
									name="comment" placeholder="Tutaj wpisz komentarz"
									ng-model="user.content"> </textarea>
							</div>
						</div>
						<div class="form-group">
							<div class="col-sm-offset-2 col-sm-10">
								<button type="submit" name="submit" value="submit"
									class="btn btn-default" ng-click="addComment()">Komentuj</button>
							</div>
						</div>
					</form>
				</div>

			</div>
			<div class="col-sm-12" ng-repeat="comment in comments">
				<div class="title">
					<b>Skomentował: {{comment.login}}:</b>
				</div>
				<div class="comments">{{comment.content}}</div>
			</div>
		</div>
	</div>
</div>